اول به هزار لطف بنواخت مرا، آخِر به هزار غصّه بگداخت مرا

اول به هزار لطف بنواخت مرا، آخِر به هزار غصّه بگْداخت مرا

چون مهرهٔ مِهرِ خویش می‌باخت مرا، چون من همه او شدم برانداخت مرا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *