ای بروییده به ناخواست به مانند گیا، چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا

ای بروییده به ناخواست به مانند گیا، چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا

هر که را نیست نمک گر چه نماید خدمتْ خدمتِ او به حقیقت همه زرق است و ریا

برو ای غصّه دمی زحمتِ خود کوته کن، بادۀ عشق بیا زود که جانت بزیا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *