ای غذای جان مستم نام تو، چشم عقلم روشن از انعام تو

زمان متوسط مطالعه (دو ثانیه برای هر کلمه): 4.5 دقیقه

ای غذای جانِِ مستم نامِ تو، چشمِ عقلم روشن از انعام تو

عقلِ من دیوانه‌جانم مست شد تا چشیدم جرعه‌ای از جام تو

شش جهت از روی من شد همچو زر تا بدیدم سیمِ هفت اندام تو

حلقهٔ زلفِ توام دامی نهاد تا به حلق آویختم در دام تو

دشنهٔ چشمت اگر خونم بریخت جانِ من آسوده از دشنام تو

گفته بودی کز توام بگْرفت دل، جان بده تا خط کشم در نام تو

منتظر بنْشسته‌ام تا در رسد از پیِ جان خواستن پیغام تو

وعده دادی بوسه‌ای و تن زدی تا شدم بی صبر و بی آرام تو

وام داری بوسه‌ای و از تو من بیشتر دل بسته‌ام در وام تو

وام نگْذاریّ و گویی بکْشمت از تقاضاهای بی هنگام تو

بوسه در کامت نگه‌دار و مده گر بدین بر خواهد آمد کام تو

کِی چو شمعی سوختی عطّار دل گر نبودی همچو شمعی خام تو

1 روز قبل

ای جگر گوشه جانم غم تو، شادی هر دو جهانم غم تو

زمان متوسط مطالعه (دو ثانیه برای هر کلمه): 3.6 دقیقه

ای جگر گوشهٔ جانم غمِ تو، شادی هر دو جهانم غم تو

به جهانی که نشان نیست ازو غم تو داد نشانم غم تو

گر ز مژگانْت جراحت رسدم زود بِرْهاند از آنم غم تو

زان جراحت چه غمم باشد از آنکْ بس بوَد مرهمِ جانم غم تو

جملهٔ سود و زیانم غمِ توست ای همه سود و زیانم غم تو

ز غمت با که برآرم نفسی که فرو بست زبانم غم تو

گفتم آهی کنم از دست غمت، ندهد هیچ امانم غم تو

گرچه پیش آمدم انگشت‌‌زنان، کرد انگشت‌زنانم غم تو

هست در هر دو جهان تا به ابد همه پیدا و نهانم غم تو

گر درآید به کنارِ تو فرید در رباید ز میانم غم تو

2 ماه قبل

زهی زیبا جمالی این چه روی است، زهی مشکین کمندی این چه موی است

زمان متوسط مطالعه (دو ثانیه برای هر کلمه): 6.6 دقیقه

زهی زیبا جمالی این چه روی است، زهی مشکین کمندی این چه موی است

ز عشق روی و موی تو به یکبار همه کون مکان پر گفت و گوی است

از آن بر خاکِ کویت سر نهادم که زلفت را سری بر خاکِ کوی است

چو زلفت گر نشینم بر سرِ خاکْ نمیرم نیز و اینم آرزوی است

چه جای زلفِ چون چوگانت آنجا که آنجا صد هزاران سر چو گوی است

برو ای عاشقِ دستار بگریز که اینجا رستخیز از چار سوی است

تو مردِ نازکی آگَه نَه کاینجا هزارن مرد را زِه در گلوی است

نبینی روی او یک ذرّه هرگز، تو را یک ذرّه گر در خلق روی است

دلا، کِی آید او در جست و جویت، که او دایم ورای جست و جوی است

اگرچه ذرّه هم جوینده باشد، نَه چون خورشید رنگش بر رکوی است

گرت او در کشد کاری بوَد این، که گر کارِ تو کارِ شست و شوی است

بسی گر تو به جویی آب ندهد، که هرچه‌آن از تو آید آبِ جوی است

ز کارِ تو چه آید یا چه خیزد، که اینجا بی نیازی سدّ اوی است

تو کارِ خویش می‌کن لیک می‌دان که کارِ او برون از رنگ و بوی است

به خود هرگز کجا داند رسیدن اگر عطّار را عزمِ علوی است

10 ماه قبل

تا درین زندانِ فانی زندگانی باشدت کنجِ عزلت گیر تا گنجِ معانی باشدت

زمان متوسط مطالعه (دو ثانیه برای هر کلمه): 5.1 دقیقه

تا درین زندانِ فانی زندگانی باشدت کنجِ عزلت گیر تا گنجِ معانی باشدت

این جهان را ترک کن تا چون گذشتی زین جهان این جهانت گر نباشد آن جهانی باشدت

کام و ناکام این زمان در کامِ خود درهم شکن، تا به کامِ خویش فردا کامرانی باشدت

روزکی چندی چو مردان صبر کن در رنج و غم، تا که بعد از رنجْ گنجِ شایگانی باشدت

روی خود را زعفرانی کن به بیداری شب، تا به روز حشر روی ارغوانی باشدت

گر به ترکِ عالم فانی بگویی مردوار، عالمِ باقی و ذوقِ جاودانی باشدت

صبحدم درهای دولتخانه‌ها بگشاده‌اند، عرضه کن گر آن زمانْ رازِ نهانی باشدت

تا کِی از بی حاصلی ای پیرمردِ بچه طبع، در هوای نفسْ مستی و گرانی باشدت

از تنِ تو کِی شود این نفسِ سگ‌سیرت برون، تا به صورت‌خانهٔ تن استخوانی باشدت

گر توانی کُشت این سگ را به شمشیرِ ادب، زان پس ار تو دولتی جویی نشانی باشدت

گر بمیری در میانِ زندگی، عطّاروار، چون درآید مرگْ عینِ زندگانی باشدت

10 ماه قبل

من کیم اندر جهان، سرگشته‌ای، در میانِ خاک و خون آغشته‌ای

زمان متوسط مطالعه (دو ثانیه برای هر کلمه): 2.3 دقیقه

من کیم اندر جهان، سرگشته‌ای، در میانِ خاک و خون آغشته‌ای

در ریای خود منافق‌پیشه‌ای، در نفاقِ خود ز حد بگذشته‌ای

شهرگردی، خودنمایی، رهزنی، مفلسی بی پا و سر سرگشته‌ای

در ازل گویی قلم رندم نبِشت، کاشکی هرگز قلم ننبشته‌ای

یک سرِ سوزن ندیدم روی دوست، پس چرا گم کرده‌ام سررشته‌ای

بر همی جوید دلم نا کِشته تخم، کاشکی یک تخمِ هرگز کشته‌ای

کیست عطّار این سخن را هیچکس با دلی خاکی به خون بِسْرشته‌ای

2 سال قبل